پنجره ای باز کن تا به اوج در یا برسیم

از همه موجای دریا بیشتر در قلب رویا برویم

ساده نیست اگر دشوار است

قلمب من را باز کن با هم به فردا برسیم

چه گمانی داری که این بود یا آن بود

رسم ها بشکن که با هم تا به اوج فردا برسیم

من در این غربت تنگ همه ره گم شده ام

تو بیا تا بار دیگر ما به صحرا برویم

غافیه این دل من تنگ نگاهای تو

پس تو چرا نمی یای تا اوج فردا برسیم

چه گمانی داری از بود نبود من تو

حال بیا تا هستم تا اوج فردا برویم

همه قدرت دستم در کپک زدن این بی یاری

تو بیا تا به سلامت بر سر موج به فردا برویم

من چه گیم مرگ را در کنارم احساس

تو بیا تا از این ثانیه ها به اوج فردا برسیم

شعر من انجا نبود غافیه تنگ دلم

تو بیا تا که شوم شعار این خط کلام را به پایان نرسیم

چه نویسم که خشک گشت زنبود تو گل شعر هایم

تو بیا تا که باهم غافیه از سر عشق تا به کمال دوست رسیم

آخر خط جمله کم می آورم هنوز

تو بیا تا به سلامت ما به فردا برسم

نوشته شده در شنبه 31 فروردین1387ساعت 2:19 توسط فین فینی| |